جمعه 19 ذىالقعده سنه 926 وفاتش سنه 993 قبرش در مشهد در دارالسيادهء مباركه . دويم مرحوم شيخ حسن كه هم از علما بوده و كتاب « عمدة المقال » در كفر أهل ضلال را در سنه 972 در مشهد در رد صوفيه أهل سنت تأليف نموده . سيم مرحوم شيخ عبد العلى كه در « فهرست كتابخانهء رضويه » گويد : وى نسخه‌اى از كتاب « جعفريه » پدر را در سنه 918 انتساخ نموده ، انتهى . و بنابراين وى بزرگتر از شيخ عبد العالى بوده . و به‌هرحال ما نفهميده‌ايم كه از كدام يك از اين پسران نسلى مانده ، و فقط همان در « مجمع الفصحا » و غيره ديده‌ايم كه اين همايون شاعر صاحب عنوان را از نژاد شيخ على عبد العال كركى صاحب « جامع المقاصد » نوشته‌اند . و اين همايون كه نامش ( چنان كه نوشتيم ) عبد العالى بوده ، چنان كه در « مجمع » دارد جز باسم با شيخ مذكور تناسبى پيدا نكرده و مردى ياوه‌گوى ساده‌جوى هزال بوده ، و با رهى شاعر اصفهانى كه در ( 1226 ) گذشت همواره يكديگر را هجومى نموده‌اند ، و آخر الامر كارش به جائى كشيد كه باغواء و اغراى اكابر عهد كه ايشان را اهاجى ركيكه قبيحه گفته بود شب او را در جامهء خواب كشتند . آنگاه بعضى از اشعار او را ؛ از آن جمله اين سه بيت را از او نقل كرده : ماه صيام است و گاه ترك مدام است * ترك مدام از براى ماه صيام است ساقى دوران شكسته ساغر مينا * بر افق اينك نگون شكسته جام است پير مغان آنكه گفته باده حلال است * ميكده را در نبست و گفت حرام است تمام شد آنچه در « مجمع » است ، و اين فقير معلم مؤلف اين كتاب گويد ببينيد در « قرآن عظيم » كتاب آسمانى حق ( جل‌جلاله تعالى ) در وصف ماه مبارك رمضان چه فرموده ، سورهء بقره آيهء 181 : شَهْرُ رَمَضانَ ، الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ ، هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ و در ادعيه وارده از اهل بيت عصمت و طهارت ( صلوات اللّه عليهم ) در « زاد المعاد » و غيره چه كلماتى دربارهء اين ماه شريف وارد شده : هذا شهر الصيام ، و هذا شهر القيام ، و هذا شهر الانابة ، و هذا شهر التوبة و هذا شهر المغفرة و الرحمة ، و هذا شهر العتق من النار و الفوز بالجنة ،